3. SEM MONTANHOLS
Sèm montanhòls, aimam l’indépendença.
L’aviam, l’avèm, amai la gardarem.
S’i a pas de rei en França, nautres i renharem.
Nòstre sol mèstre es aquel que fa nàisser
L’automn, lo blat e l’èrba tot l’estiu.
Lo pregam que nos daisse lo gost del pan un brieu.
Tenèm la dalha o tenèm l’agulhada
Et no’n vam fièrs jos la capa del cèl ;
Aital la trocha nada, aital canta l’aucèl.
Dels vièlhs Gallés avèm lo crit de guèrra,
Butam d’aücs que fan tot retronir.
En passant sus la tèrra aimam de nos fa’ausir.
Per Sant-Matieu’n lài quand l’èrba s’acaba,
Mas que vendem qualqua mana o los buòus,
Per garnir nòstra cava mancarem pas de sòus.
E puèl pus tard quand farem la salcissa
Entre vesins metrem l’auca al topin
E sens cap de maliça beurem al costovin.
D'après le texte "LOS MONTANHOLS"
du Chanoine Joan Vaylet (1845-1936)
Oeuvre déposée à la Société Suisse des Auteurs sous le n° CH02839 en date du 16 mars 2004 |
© Patrice Michaud 2004-2005 • Tous droits réservés pour tous pays
1.
2.
3.
4.
5.
6.
7.
8.
9.
10.
11.
12.
